سایه سپید

بعد از سالها ...

شاید با دیدنم مرا نشناسی...

شاید حتی خود را به نشناختن محکوم کنی...

شاید حتی صدایم با تو بیگانه باشد... بیگانه تر از بیگانگان...

اما فراموش نکن که من...

تو را نه به دیدن خواهم شناخت و نه به شنیدن صدایت!

من تو را از صدای نفس هایت می شناسم...

سلام

بعد از مدت ها برگشتم

فقط میتونم بگم که دلم واسه همتون تنگ شده

باز هم خواهم نوشت ...

راستی یادم رفت بگم!

من ازدواج کردم!

دوستتون دارم

همین...

چشمانت را ببند!

شاید که به یاد آوری، من همانی هستم که همیشه میگفتی

با ندیدنت قلبم از تپش می ایستد

چشمانت را ببند!

تا نبینی مرا!

چشمانت را ببند...

کاش میشد که دلی تازه کنم

در بهاری که پر از تازگی است

کاش میشد که هم آغوش بهار

دفتر خاطره ها سبز شود

فکرها پر ز گل یاس شود

و دل بسته من باز شود

کاش میشد همگی جمع شویم

دستها رو به خدا باز کنیم

از ته دل به خدا راز کنیم

تا توانیم در این چندی عمر

یک دل غم زده را شاد کنیم

نوروزتان مبارک ، دلهایتان شاد و بهاری

من نشستم لب جوی...

تا ببینم شاید!

عکس تنهایی خود را در جوی

آب در جوی نبود...